پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

قطعات

شمارهٔ ۲۲

صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتش

سنبله گردون و راه کهکشان داند نگاشت

گه به داس ماه نو بدرود خوید سنبله

گه به راه کهکشان در دانه انجم بکاشت

کاشتر و اسب من از دیروز باز از کاه و جو

جز که راه کهکشان و سنبله گردون نداشت

گر تو از کهدان جمشیدی فرستی اندکی

آن بود سهل و شود مر هر دو را ترتیب چاشت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۴ز گردون آرمیده چون بود خلق؟
  2. شمارهٔ ۲۵زهی ملک بخشی که از روی قدرت
  3. شمارهٔ ۲۶ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت
  4. شمارهٔ ۲۷مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
  5. شمارهٔ ۲۸هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید
  6. شمارهٔ ۲۹ز روح القدس دوش کردم سؤالی
  7. شمارهٔ ۳۰نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد
  8. شمارهٔ ۳۱به خدایی که ید قدرت او
همه‌ی قطعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.