پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۷ - در مدح ستارخان

ستار غیور ارجمندیت بجاست

قانون‌طلبی و حق‌پسندیت بجاست

از صدمت پا منال و کوتاهی گام

خوشبخت نشین که سربلندیت بجاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹ - به مناسبت شهادت سید حسن مدرستا بُخل و حسادت به‌ جهان راهبر است
  2. شمارهٔ ۱۰هان ای وکلا فضل خدا یار شماست
  3. شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته استامروز نه کس ‌ز عشق آگه چو من است
  4. شمارهٔ ۱۲آیین جهان طبل جفا کوفتن است
  5. شمارهٔ ۱۳من برگ گلم باغ شبستان من است
  6. شمارهٔ ۱۴خوش باش که گیتی نه برای من و توست
  7. شمارهٔ ۱۵ - در مدح پروفسور براون انگلیسیادوارد براون فاضل ایران‌دوست
  8. شمارهٔ ۱۶ارباب که صنعت وجاهت فن اوست
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.