پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۴

مخلوق جهان به گرگ مانند درست

با قادر عاجزند و بر عاجز چست

سستند به گیرودار چون باشی سخت

سختند به کارزار چون باشی سست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶بر دامن دشت بنگر آن نرگس مست
  2. شمارهٔ ۷ - در مدح ستارخانستار غیور ارجمندیت بجاست
  3. شمارهٔ ۸پرهیز از خود که جای پرهیز اینجاست
  4. شمارهٔ ۹ - به مناسبت شهادت سید حسن مدرستا بُخل و حسادت به‌ جهان راهبر است
  5. شمارهٔ ۱۰هان ای وکلا فضل خدا یار شماست
  6. شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته استامروز نه کس ‌ز عشق آگه چو من است
  7. شمارهٔ ۱۲آیین جهان طبل جفا کوفتن است
  8. شمارهٔ ۱۳من برگ گلم باغ شبستان من است
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.