پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۲

از خصم کشیدن به وفا جور و جفا

برهان نزاکت است و دستور صفا

در کشور ما اصل نزاکت این است

واویلا وامصیبتا وا اسفا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴مخلوق جهان به گرگ مانند درست
  2. شمارهٔ ۵از دامن کوه لاله ناگه برجست
  3. شمارهٔ ۶بر دامن دشت بنگر آن نرگس مست
  4. شمارهٔ ۷ - در مدح ستارخانستار غیور ارجمندیت بجاست
  5. شمارهٔ ۸پرهیز از خود که جای پرهیز اینجاست
  6. شمارهٔ ۹ - به مناسبت شهادت سید حسن مدرستا بُخل و حسادت به‌ جهان راهبر است
  7. شمارهٔ ۱۰هان ای وکلا فضل خدا یار شماست
  8. شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته استامروز نه کس ‌ز عشق آگه چو من است
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.