پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

ارمغان بهار

فقرۀ ۷۴

یگانه باش که واپریکان (‌آبرومند) باشی.

به هر کار یکرنگ و یکروی باش

ستوده دل و بافرین خوی باش

یگانه شو و پاک و پاکیزه دین

که مرد یگانه بود بافرین

ادامه‌ی ارمغان بهار

  1. فقرۀ ۷۶، ۷۷، ۷۸خردتن (‌فروتن‌) باش که بسیار دوست شوی‌. بس دوست باش که نیکنام شوی. نیکنام باش که خوش‌زیست باشی‌.
  2. فقرۀ ۷۹خوش بهر دین‌دوست باش که اهرو (‌اشو مقدس‌) باشی
  3. فقرۀ ۸۰روان پرسیدار (‌با وجدان و روحانی‌) باش که بهشتی بوی.
  4. فقرۀ ۸۱دادار باش که گروزمانی (‌ملکوتی‌) شوی.
  5. فقرۀ ۸۲زن کسان مفریب‌، چه به روان ‌گناه گران بود.
  6. فقرۀ ۸۳خرد بوده (‌پست و بی‌اصل‌) واپیشوار (‌؟‌) مردم را نگاه مدار (‌تفقد و احسان مکن‌) چه ترا سپاس نخواهد داشت‌.
  7. فقرۀ ۸۴خشم وکین را، روان خویش تباه مساز.
  8. فقرۀ ۸۵به گفتار و کردار چرب و نماز بر (گرم و متواضع باش‌) چه از نماز بردن پشت به‌نشکند و از چرب پرسیدن دهان گنده نشود.
همه‌ی ارمغان بهار ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.