پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ارمغان بهار

  1. فقرۀ ۷۹خوش بهر دین‌دوست باش که اهرو (‌اشو مقدس‌) باشی
  2. فقرۀ ۸۰روان پرسیدار (‌با وجدان و روحانی‌) باش که بهشتی بوی.
  3. فقرۀ ۸۱دادار باش که گروزمانی (‌ملکوتی‌) شوی.
  4. فقرۀ ۸۲زن کسان مفریب‌، چه به روان ‌گناه گران بود.
  5. فقرۀ ۸۳خرد بوده (‌پست و بی‌اصل‌) واپیشوار (‌؟‌) مردم را نگاه مدار (‌تفقد و احسان مکن‌) چه ترا سپاس نخواهد داشت‌.
  6. فقرۀ ۸۴خشم وکین را، روان خویش تباه مساز.
  7. فقرۀ ۸۵به گفتار و کردار چرب و نماز بر (گرم و متواضع باش‌) چه از نماز بردن پشت به‌نشکند و از چرب پرسیدن دهان گنده نشود.
  8. فقرۀ ۸۶فرتم سخن (‌سخن عالی‌) به دشچهر (‌بدذات‌) مگوی.
همه‌ی ارمغان بهار ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.