پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۳

با داده قناعت کن و با داد بزی

در بند تکلف مرو، آزاد بزی

در به ز خودی نظر مکن، غصه مخور

در کم ز خودی نظر کن و شاد بزی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۵از کبر مدار هیچ در سر هوسی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۶تا ره نبری به هیچ منزل نرسی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۷بی مرگ به عمر جاودانی نرسی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۸در راه طلب اگر تو نیکو باشی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۹ای دل، ز شرابِ جهل، مستی تا کی؟
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۰ای تو به مجردی نرفته گامی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۱رفتم به سر تربت محمود غنی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۲ای آن که خلاصهٔ چهار ارکانی
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.