پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۴

از باد اگر سبق بری در تیزی

چون خاک اگر هزار رنگ آمیزی

چون آب محبت علی نیست تو را

آتش ز برای خود همی انگیزی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۶تا ره نبری به هیچ منزل نرسی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۷بی مرگ به عمر جاودانی نرسی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۸در راه طلب اگر تو نیکو باشی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۹ای دل، ز شرابِ جهل، مستی تا کی؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸۰ای تو به مجردی نرفته گامی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۱رفتم به سر تربت محمود غنی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۲ای آن که خلاصهٔ چهار ارکانی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۳ای ناطق اگر به مرکز جسمانی
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.