پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۷

بی مرگ به عمر جاودانی نرسی

نامرده به عالم معانی نرسی

تا همچو خلیل اندر آتش نروی

چون خضر به آب زندگانی نرسی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۹ای دل، ز شرابِ جهل، مستی تا کی؟
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸۰ای تو به مجردی نرفته گامی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۸۱رفتم به سر تربت محمود غنی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸۲ای آن که خلاصهٔ چهار ارکانی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸۳ای ناطق اگر به مرکز جسمانی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۴ای نفس گذشت عمر در حیرانی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۵گر با تو فلک بَدی سِگالد، چه کنی؟
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۶ای دل ز غبار تن اگر پاک شوی
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.