باباافضل کاشانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲
گیرم که سلیمان نبی را پسری
بر باد نشسته ای، جهان می سپری
گیرم که به کام توست گیتی، شب و روز
بنگر که پدر چه برد تا تو چه بری
باباافضل کاشانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴از باد اگر سبق بری در تیزی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵از کبر مدار هیچ در سر هوسی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶تا ره نبری به هیچ منزل نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۷بی مرگ به عمر جاودانی نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۸در راه طلب اگر تو نیکو باشی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۹ای دل، ز شرابِ جهل، مستی تا کی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۸۰ای تو به مجردی نرفته گامی
- رباعی شمارهٔ ۱۸۱رفتم به سر تربت محمود غنی
درباره‌ی باباافضل کاشانی
افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.