پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۰

گر تو به خود و حال خود در نگری

بر تن همه پوست همچو جامه بدری

از خوردن نان و آب بینی که همی

جز زهر نیاشامی و جز خون نخوری

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۲گیرم که سلیمان نبی را پسری
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۳با داده قناعت کن و با داد بزی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۴از باد اگر سبق بری در تیزی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۵از کبر مدار هیچ در سر هوسی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۶تا ره نبری به هیچ منزل نرسی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۷بی مرگ به عمر جاودانی نرسی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۸در راه طلب اگر تو نیکو باشی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۹ای دل، ز شرابِ جهل، مستی تا کی؟
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.