پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۳

ای لطف تو در کمال بالای همه

وی ذات تو از علوم دانای همه

بینی بد و نیک و همه پیدا و نهان

چون دیدهٔ صنع توست بینای همه

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۵رندی باید، ز شهر خود تاخته‌ای
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۶این نیست جهان جان که پنداشته‌ای
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۷گر دریابی که از کجا آمده‌ای
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۸ای عین بقاء در چه بقایی که نه‌ای؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۹ای آن که شب و روز خدا می طلبی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۰ای صوفی صافی که خدا می‌طلبی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۱دعوی به سر زبان خود وابستی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۲از معدن خویش اگر جدا افتادی
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.