پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۸

ای عین بقاء در چه بقایی که نه‌ای؟

در جای نه‌ای؟ کدام جائی که نه‌ای؟

ای ذات تو از جا و جهت مستغنی

آخر تو کجانی؟ و کجائی که نه‌ای؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۰ای صوفی صافی که خدا می‌طلبی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۱دعوی به سر زبان خود وابستی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۲از معدن خویش اگر جدا افتادی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۳مردی باید، بلند همت مردی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۴گر حاکم صد شهر و ولایت گردی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۵چند از پی اسباب و تنعم گردی؟
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۶گر در نظر خویش حقیری، مردی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۷یک ذره ز فقر اگر به صحرا بودی
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.