پرش به محتوای اصلی
باباافضل کاشانی باباافضل کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۴

گر حاکم صد شهر و ولایت گردی

ور در هنر و فضل به غایت گردی

گر فاسق مطلقی و گر زاهد خشک

روزی دو سه بگذرد حکایت گردی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۶گر در نظر خویش حقیری، مردی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۷یک ذره ز فقر اگر به صحرا بودی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۸در آینهٔ جمال حق کن نظری
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۹در جستن جام جم ز کوته نظری
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۰گر تو به خود و حال خود در نگری
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یا رب ز قضا بر حذرم می‌داری
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۲گیرم که سلیمان نبی را پسری
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۳با داده قناعت کن و با داد بزی
همه‌ی رباعیات ←

باباافضل کاشانی درباره‌ی باباافضل کاشانی

افضل الدین محمد بن حسین بن محمد مَرَقی کاشانی معروف به بابا افضل ( زاده نیمۀ اول قرن شش، فوت حدود ۶۱۰ ه.ق.)، فیلسوف و حکیم بزرگ ایرانی است که تعداد زیادی رباعی به او نسبت داده شده است. از جزئیات زندگی او تقریباً هیچ چیز روشنی در دست نیست، بر اساس قراین در اوایل قرن هفت مقارن حملۀ سراسری چنگیز به ایران زمین، بابا افضل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.