پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش چهلم

بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیل

با پسر لقمان چنین گفت ای پسر

گرچه بسیاری سخن گفتم چوزر

ای عجب با آنکه لقمان آمدم

از بسی گفتن پشیمان آمدم

لیک هرگز از خموشی کردنم

نه پشیمان بود ونه غم خوردنم

ادامه‌ی بخش چهلم

  1. بخش ۱۶ - الحكایة و التمثیلمصطفی گفته‌ست جمعی از ملک
  2. بخش ۱۷ - الحكایة و التمثیلخاشه روبی بود سرگردان راه
  3. بخش ۱۸ - الحكایة و التمثیلفاضل عالم فضیل آن ابر اشک
  4. بخش ۱۹ - الحكایة و التمثیلرهروی را چون درآمد وقت مرگ
  5. بخش ۲۰ - الحكایة و التمثیلکودکی میرفت و در ره میگریست
  6. بخش ۲۱ - الحكایة و التمثیلآن گدائی چون برست از نان و آب
  7. بخش ۲۲ - الحكایة و التمثیلدر مناجات آن بزرگ دین شبی
  8. بخش ۲۳ - الحكایة و التمثیلآن یکی اعرابئی از عشق مست
همه‌ی بخش چهلم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.