پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش چهلم

بخش ۱۶ - الحكایة و التمثیل

مصطفی گفته‌ست جمعی از ملک

می فرو آیند هر روز از فلک

گرد میگردند بر روی زمین

تا کجا بینند جمعی اهل دین

کز خدای خویش میگویند باز

صف زنند آن قوم گرد اهل راز

خویشتن را وقف آن منزل کنند

زان سخن مقصود خود حاصل کنند

گرچه در معنی نیم از اهل راز

گفته ام باری ز اهل راز باز

جمله از حق گویم و از کار او

تا ملایک بشنوند اسرار او

چون درین اسرار بینندم مدام

قصه گوی حق نهندم بوکه نام

ادامه‌ی بخش چهلم

  1. بخش ۱۸ - الحكایة و التمثیلفاضل عالم فضیل آن ابر اشک
  2. بخش ۱۹ - الحكایة و التمثیلرهروی را چون درآمد وقت مرگ
  3. بخش ۲۰ - الحكایة و التمثیلکودکی میرفت و در ره میگریست
  4. بخش ۲۱ - الحكایة و التمثیلآن گدائی چون برست از نان و آب
  5. بخش ۲۲ - الحكایة و التمثیلدر مناجات آن بزرگ دین شبی
  6. بخش ۲۳ - الحكایة و التمثیلآن یکی اعرابئی از عشق مست
  7. بخش ۲۴ - الحكایة و التمثیلبوسعید مهنه با مردان راه
  8. بخش ۲۵ - الحكایة و التمثیلبود از آن اعرابئی بی توشهٔ
همه‌ی بخش چهلم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.