شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

1. شمارهٔ ۳۶چون در ره این کار مرا دید فزود
2. شمارهٔ ۳۷از بس که در آثار نمیبینم من
3. شمارهٔ ۳۸هیچم همه تا با خود و با خویشتنم
4. شمارهٔ ۳۹نه فخر ز سرفرازیم میآید
5. شمارهٔ ۴۰من ماندهام و لیک بی من منییی
6. شمارهٔ ۴۱زان روز که در صدر خودی بنشستم
7. شمارهٔ ۴۲اول همه نیستی است تا اول کار
8. شمارهٔ ۴۳عمری به فنا بر دلم آوردم دست