شمارهٔ ۳۶

ادامه‌ی باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

1. شمارهٔ ۳۸هیچم همه تا با خود و با خویشتنم
2. شمارهٔ ۳۹نه فخر ز سرفرازیم میآید
3. شمارهٔ ۴۰من ماندهام و لیک بی من منییی
4. شمارهٔ ۴۱زان روز که در صدر خودی بنشستم
5. شمارهٔ ۴۲اول همه نیستی است تا اول کار
6. شمارهٔ ۴۳عمری به فنا بر دلم آوردم دست
7. شمارهٔ ۴۴هیچم من و در گفت و شنید آمدهام
8. شمارهٔ ۴۵این بیخودیی که من در آن افتادم