شمارهٔ ۴۱

ادامه‌ی باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

1. شمارهٔ ۴۳عمری به فنا بر دلم آوردم دست
2. شمارهٔ ۴۴هیچم من و در گفت و شنید آمدهام
3. شمارهٔ ۴۵این بیخودیی که من در آن افتادم
4. شمارهٔ ۴۶ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است
5. شمارهٔ ۴۷ای بود تو پیوسته بنا بود آخر