پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۸گل بین که بر اطراف چمن مینازد
  2. شمارهٔ ۹نی حال من و تو ماهوش میگوید
  3. شمارهٔ ۱۰گل بی سر و پای خویشتن می‌انداخت
  4. شمارهٔ ۱۱چون برگِ گلت بدید گلبرگِ طری
  5. شمارهٔ ۱۲در پیش رخ تو آفتاب افسانه‌ست
  6. شمارهٔ ۱۳گل بین که گلابِ ابر میدارد دوست
  7. شمارهٔ ۱۴گل گفت که رفتنم یقین افتادست
  8. شمارهٔ ۱۵گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُست
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.