پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۱۷گل گفت که تا روی گشادند مرا
  2. شمارهٔ ۱۸گل گفت که تا چشم گشادند مرا
  3. شمارهٔ ۱۹گل گفت: کسم عمر به دریوزه نداد
  4. شمارهٔ ۲۰گل گفت: ز رخ نقاب باید انداخت
  5. شمارهٔ ۲۱گل گفت: که گه زخم زند صد خارم
  6. شمارهٔ ۲۲گل گفت: مرا خون جگر خواهد ریخت
  7. شمارهٔ ۲۳گل گفت که چند اوفتم در پستی
  8. شمارهٔ ۲۴گل گفت: نقاب برگشادیم و شدیم
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.