پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۲۰گل گفت: ز رخ نقاب باید انداخت
  2. شمارهٔ ۲۱گل گفت: که گه زخم زند صد خارم
  3. شمارهٔ ۲۲گل گفت: مرا خون جگر خواهد ریخت
  4. شمارهٔ ۲۳گل گفت که چند اوفتم در پستی
  5. شمارهٔ ۲۴گل گفت: نقاب برگشادیم و شدیم
  6. شمارهٔ ۲۵گل گفت: چنین که من کنون می‌آیم
  7. شمارهٔ ۲۶گل گفت: کسم هیچ فسون مینکند
  8. شمارهٔ ۲۷گل گفت: گلابگر چو تابم ببرد
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.