پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۲۷گل گفت: گلابگر چو تابم ببرد
  2. شمارهٔ ۲۸گل گفت: که با گلابگر هر سحری
  3. شمارهٔ ۲۹گل گفت: منم فتاده صد کار امروز
  4. شمارهٔ ۳۰گل گفت: چو نیست هفتهای روی نشست
  5. شمارهٔ ۳۱گل گفت ز تفِّ دل عرق خواهم کرد
  6. شمارهٔ ۳۲گل بر سر پای غرقهٔ خون زانست
  7. شمارهٔ ۳۳یارب صفت رایحهٔ نسرین چیست
  8. شمارهٔ ۳۴افکند گلابگر ز بیدادگری
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.