شمارهٔ ۱۰

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

1. شمارهٔ ۱۲در پیش رخ تو آفتاب افسانه‌ست
2. شمارهٔ ۱۳گل بین که گلابِ ابر میدارد دوست
3. شمارهٔ ۱۴گل گفت که رفتنم یقین افتادست
4. شمارهٔ ۱۵گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُست
5. شمارهٔ ۱۶گل گفت که دست زرفشان آوردم
6. شمارهٔ ۱۷گل گفت که تا روی گشادند مرا
7. شمارهٔ ۱۸گل گفت که تا چشم گشادند مرا
8. شمارهٔ ۱۹گل گفت: کسم عمر به دریوزه نداد