شمارهٔ ۱۳

ادامه‌ی باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۵جان گِردِ تو از میان جان میگردد
2. شمارهٔ ۱۶خود را ز تو بیگناه مینتوان داشت
3. شمارهٔ ۱۷مهری که ز تو در دل من بنهفته است
4. شمارهٔ ۱۸تا عشق نشست ناگهی در سر من
5. شمارهٔ ۱۹بی عشق نفس زدن حرام است مرا
6. شمارهٔ ۲۰عمری به هوس در تک و تاز آمد دل
7. شمارهٔ ۲۱گر دل گویم به پای غم پست افتاد
8. شمارهٔ ۲۲زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت