شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۶خود را ز تو بیگناه مینتوان داشت
2. شمارهٔ ۱۷مهری که ز تو در دل من بنهفته است
3. شمارهٔ ۱۸تا عشق نشست ناگهی در سر من
4. شمارهٔ ۱۹بی عشق نفس زدن حرام است مرا
5. شمارهٔ ۲۰عمری به هوس در تک و تاز آمد دل
6. شمارهٔ ۲۱گر دل گویم به پای غم پست افتاد
7. شمارهٔ ۲۲زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت
8. شمارهٔ ۲۳چون درد و دریغ از دل ریشم بنشد