شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۹بی عشق نفس زدن حرام است مرا
2. شمارهٔ ۲۰عمری به هوس در تک و تاز آمد دل
3. شمارهٔ ۲۱گر دل گویم به پای غم پست افتاد
4. شمارهٔ ۲۲زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت
5. شمارهٔ ۲۳چون درد و دریغ از دل ریشم بنشد
6. شمارهٔ ۲۴ماهی که به حسن، عالم آرای افتاد