شمارهٔ ۱۶

ادامه‌ی باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۸تا عشق نشست ناگهی در سر من
2. شمارهٔ ۱۹بی عشق نفس زدن حرام است مرا
3. شمارهٔ ۲۰عمری به هوس در تک و تاز آمد دل
4. شمارهٔ ۲۱گر دل گویم به پای غم پست افتاد
5. شمارهٔ ۲۲زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت
6. شمارهٔ ۲۳چون درد و دریغ از دل ریشم بنشد
7. شمارهٔ ۲۴ماهی که به حسن، عالم آرای افتاد