شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۴تا کی طلبم ز هر کسی پیوستت
2. شمارهٔ ۱۵جان گِردِ تو از میان جان میگردد
3. شمارهٔ ۱۶خود را ز تو بیگناه مینتوان داشت
4. شمارهٔ ۱۷مهری که ز تو در دل من بنهفته است
5. شمارهٔ ۱۸تا عشق نشست ناگهی در سر من
6. شمارهٔ ۱۹بی عشق نفس زدن حرام است مرا
7. شمارهٔ ۲۰عمری به هوس در تک و تاز آمد دل
8. شمارهٔ ۲۱گر دل گویم به پای غم پست افتاد