پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق

  1. شمارهٔ ۱۱گر از تو مرا کفر و اگر ایمان است
  2. شمارهٔ ۱۲تا چند مرا خوار و خجل خواهی داشت
  3. شمارهٔ ۱۳تا چند مرا سوخته خرمن نگری
  4. شمارهٔ ۱۴آن است همه آرزویم عمر دراز
  5. شمارهٔ ۱۵جانا! چو ز سر تا قدمت جمله نکوست
  6. شمارهٔ ۱۶ای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!
  7. شمارهٔ ۱۷سهل است اگر کار مرا ساز دهی
  8. شمارهٔ ۱۸بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز
همه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.