پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق

  1. شمارهٔ ۱۹گفتم که اگر دلِ تو یک رنگ آید
  2. شمارهٔ ۲۰بی یاد تو من سرزبان را بزنم
  3. شمارهٔ ۲۱گفتم: «ز میان جان شوم خاک درش
  4. شمارهٔ ۲۲یا رب چه دمم بود که دمساز نداد
  5. شمارهٔ ۲۳گفتم: «چو تنم ضعیف و لاغر باشد
  6. شمارهٔ ۲۴دوش آمد و دادِ دلِ سرمستم داد
  7. شمارهٔ ۲۵گر جان خواهد از بن دندان بدهم
  8. شمارهٔ ۲۶از بس که بخورد خون من بیدادی
همه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.