شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق

1. شمارهٔ ۱۶ای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!
2. شمارهٔ ۱۷سهل است اگر کار مرا ساز دهی
3. شمارهٔ ۱۸بر خاک چو بادم ای دل افزای هنوز
4. شمارهٔ ۱۹گفتم که اگر دلِ تو یک رنگ آید
5. شمارهٔ ۲۰بی یاد تو من سرزبان را بزنم
6. شمارهٔ ۲۱گفتم: «ز میان جان شوم خاک درش
7. شمارهٔ ۲۲یا رب چه دمم بود که دمساز نداد
8. شمارهٔ ۲۳گفتم: «چو تنم ضعیف و لاغر باشد