پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق

  1. شمارهٔ ۱۰آن کس که ترا عزیزتر ازجان دید
  2. شمارهٔ ۱۱گر از تو مرا کفر و اگر ایمان است
  3. شمارهٔ ۱۲تا چند مرا خوار و خجل خواهی داشت
  4. شمارهٔ ۱۳تا چند مرا سوخته خرمن نگری
  5. شمارهٔ ۱۴آن است همه آرزویم عمر دراز
  6. شمارهٔ ۱۵جانا! چو ز سر تا قدمت جمله نکوست
  7. شمارهٔ ۱۶ای مونسِ جانِ همه کس! در من خند!
  8. شمارهٔ ۱۷سهل است اگر کار مرا ساز دهی
همه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.