پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق

  1. شمارهٔ ۷از بس که تو خود به خویشتن مینازی
  2. شمارهٔ ۸دل بی تو ز اختیار بر خواهد خاست
  3. شمارهٔ ۹ای عشق رخت واقعهٔ مشکل من
  4. شمارهٔ ۱۰آن کس که ترا عزیزتر ازجان دید
  5. شمارهٔ ۱۱گر از تو مرا کفر و اگر ایمان است
  6. شمارهٔ ۱۲تا چند مرا خوار و خجل خواهی داشت
  7. شمارهٔ ۱۳تا چند مرا سوخته خرمن نگری
  8. شمارهٔ ۱۴آن است همه آرزویم عمر دراز
همه‌ی باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.