پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

  1. شمارهٔ ۵هم زلف تو از برونِ دل در تاب است
  2. شمارهٔ ۶در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت
  3. شمارهٔ ۷تا ابروی طاقِ تو کماندار افتاد
  4. شمارهٔ ۸دردی که ز تو به حاصلم می‌آید
  5. شمارهٔ ۹تا غمزهٔ چشم رهزنت راهم زد
  6. شمارهٔ ۱۰چون خطِّ رخت هست روان چندینی
  7. شمارهٔ ۱۱زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است
  8. شمارهٔ ۱۲چشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشت
همه‌ی باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.