شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

1. شمارهٔ ۱۴گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست
2. شمارهٔ ۱۵از زلفِ تو دل چو در عقابین افتاد
3. شمارهٔ ۱۶خطّت دام است و خالت او را دانه است
4. شمارهٔ ۱۷گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاست
5. شمارهٔ ۱۸گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست
6. شمارهٔ ۱۹چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد
7. شمارهٔ ۲۰دایم گهر وصل تو میجویم باز