شمارهٔ ۹

ادامه‌ی باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

1. شمارهٔ ۱۱زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است
2. شمارهٔ ۱۲چشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشت
3. شمارهٔ ۱۳از زلفِ شکن بر شکنت میترسم
4. شمارهٔ ۱۴گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست
5. شمارهٔ ۱۵از زلفِ تو دل چو در عقابین افتاد
6. شمارهٔ ۱۶خطّت دام است و خالت او را دانه است
7. شمارهٔ ۱۷گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاست
8. شمارهٔ ۱۸گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست