شمارهٔ ۲

ادامه‌ی باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

1. شمارهٔ ۴هر دم به حیل زخمِ دگر سانم زن
2. شمارهٔ ۵هم زلف تو از برونِ دل در تاب است
3. شمارهٔ ۶در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت
4. شمارهٔ ۷تا ابروی طاقِ تو کماندار افتاد
5. شمارهٔ ۸دردی که ز تو به حاصلم می‌آید
6. شمارهٔ ۹تا غمزهٔ چشم رهزنت راهم زد
7. شمارهٔ ۱۰چون خطِّ رخت هست روان چندینی
8. شمارهٔ ۱۱زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است