عطار
المقالة الثانی عشر
پسر گفتش اگر جاهم حرامست
بگو تا جامِ جم باری کدامست
که گر وجدانِ جام جم عزیزست
ندانم جامِ جم باری چه چیزست
عطار
ادامه‌ی بخش دوازدهم
- (۱) حکایت کیخسرو و جام جمنشسته بود کیخسرو چو جمشید
- (۲) حکایت سنگ و کلوخمگر سنگ و کلوخی بود در راه
- (۳) حکایت شبلی با آن جوان در بادیهمگر شبلی چو شمعی سر بسر سوز
- (۴) حکایت شوریده دل بر سر گوریکی شوریدهٔ می‌شد سحرگاه
- (۵) حکایت دیوانه که رازی با حق گفتیکی دیوانهٔ کو بود در بند
- (۶) حکایت سلطان ملکشاه با پاسبانشبی برفی عظیم افتاد در راه
- (۷) حکایت شیخ ابوسعید با معشوق خویشفرستادست شیخ مهنه سه چیز
- (۸) حکایت ایاز با سلطانایاز سیمبر در خواب خوش بود
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.