عطار
جواب پدر
پدر گفتش چه گر اندک بوَد جاه
کزان اندک بسی مانی تو در چاه
دگر ره گر بطاعت بنگری باز
ترا حالی حجابی افتد آغاز
چو از طاعت حجابی پیشت آید
حجاب از جاه جستن بیشت آید
عطار
ادامه‌ی بخش یازدهم
- (۲) حکایت آن دیوانه که تابوتی دیدیکی تابوت می‌بردند بر دست
- (۳) حکایت گفتار پیغامبر در طفل نوزادچنین گفته‌ست با یاران پیمبر
- (۴) حکایت حسن و حسین رضی الله عنهماحسن می‌شد حسینش بود همبر
- (۵) حکایت شبلی با سائل رحمه اللهمگر شبلی به‌مجلس بود یک روز
- (۶) حکایت سلطان محمود با ایاز در گرمابهمگر روزی ایاز سیم اندام
- (۷) حکایت شیخ بایزید و آن قلّاش که او را حدّ میزدندبکاری بایزید عالم افروز
- (۸) حکایت عبدالله مبارک با غلاممگر ابن المبارک بامدادی
- (۹) حکایت حبشی که پیش پیغامبر آمدیکی حبشی بر پیغامبر آمد
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.