پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹۵

گر من اندر عشق مرد کارمی

از بد و نیک و جهان بیزارمی

کفر و دین درباختم در بیخودی

چیستی گر بیخود از دلدارمی

کاشکی گر محرم مسجد نیم

محرم دردی‌کش خمارمی

کاشکی گر در خور مصحف نیم

یک نفس اندر خور زنارمی

در دلم گر هیچ هشیاریستی

از می غفلت دمی هشیارمی

چون نمی‌بینم جمال روی دوست

زین مصیبت روی در دیوارمی

گر ندارم از وصال او نشان

باری از کویش نشانی دارمی

گر مرا در پرده راهستی دمی

محرم او زحمت اغیارمی

گر نبودی راه از من در حجاب

من درین ره رهبر عطارمی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۹۷هزاران جان سزد در هر زمانی
  2. غزل شمارهٔ ۷۹۸زلف را تاب داد چندانی
  3. غزل شمارهٔ ۷۹۹ای در میان جانم وز جان من نهانی
  4. غزل شمارهٔ ۸۰۰ای روی تو فتنهٔ جهانی
  5. غزل شمارهٔ ۸۰۱ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی
  6. غزل شمارهٔ ۸۰۲ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی
  7. غزل شمارهٔ ۸۰۳ای حسن تو آب زندگانی
  8. غزل شمارهٔ ۸۰۴دردی است درین دلم نهانی
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.