پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۰۸

تا ما سر ننگ و نام داریم

بر دل غم تو حرام داریم

تو فارغ و ما در اشتیاقت

بیچارگیی تمام داریم

ز اندیشهٔ آنکه فارغی تو

اندیشهٔ بر دوام داریم

گه دست ز جان خود بشوییم

گه دست به سوی جام داریم

گه زهد و نماز پیش گیریم

گه میکده را مقام داریم

گه بر سر درد درد ریزیم

گه بر سر کام کام داریم

ما با تو کدام نوع ورزیم

وز هر نوعی کدام داریم

از تو به گزاف وصل جوییم

یارب طمعی چه خام داریم

عطار چو فارغ است از نام

ما گفتهٔ او به نام داریم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۱۰ما مرد کلیسیا و زناریم
  2. غزل شمارهٔ ۶۱۱چون زلف تاب دهد آن ترک لشکریم
  3. غزل شمارهٔ ۶۱۲ما در غمت به شادی جان باز ننگریم
  4. غزل شمارهٔ ۶۱۳من نمیرم زانکه بی جان می‌زیم
  5. غزل شمارهٔ ۶۱۴ای صدف لعل تو حقهٔ در یتیم
  6. غزل شمارهٔ ۶۱۵بر هرچه که دل نهاده باشیم
  7. غزل شمارهٔ ۶۱۶بیا تا رند هر جایی بباشیم
  8. غزل شمارهٔ ۶۱۷ساقیا خیز که تا رخت به خمار کشیم
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.