پرش به محتوای اصلی
حکیم سبزواری حکیم سبزواری

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۰

کم اسی صیاد فی جوالقفص

قل لنا حتی متی تحسوالقصص

روی آزادی ندیده دیده‌ام

کیف قید منه صید ما خلص

موزیم او ندی ماذا بدا

بدرتم لوافساما ذانقصص

قال ابذل مهجتها نظرة

ایها المستام بشری ارتخص

دفتر دانش به بحر عین شوی

فیه صفر کف جهرلم بغص

دع اساطیرا مسامیر الصماخ

عشق کو عشق آن بود احسن قصص

گام در میدان نه و گویی بزن

انتهر یا فارس القلب الفرص

ای زده پر اندر این آب و هوا

اصح فالا شراک نصیب للقبص

دیدهٔ اسرار مپسند هر جمیل

جملة من عکس ذی الحسنا حصص

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲دمیده بر رخ آن نازنین خط
  2. شمارهٔ ۱۱۳افسردگانیم از باده کوشط
  3. شمارهٔ ۱۱۴هزاران آفرین بر جان حافظ
  4. شمارهٔ ۱۱۵شمع رویش چو برافروخت ببزم ابداع
  5. شمارهٔ ۱۱۶جدا شد از بر من یار گلعذار دریغ
  6. شمارهٔ ۱۱۷ساقی بیا که عمر گران‌مایه شد تلف
  7. شمارهٔ ۱۱۸ای بکوی عافیت برداشته آهنگ عشق
  8. شمارهٔ ۱۱۹نقش دیوان قضا آیتی از دفتر عشق
همه‌ی غزلیات ←

حکیم سبزواری درباره‌ی حکیم سبزواری

ملا هادی سبزواری (۱۲۱۲-۱۲۸۹ هجری قمری) معروف به حکیم سبزواری فقیه و متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی است. او در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا مهدی سبزواری یکی از علما بود. ملا هادی غزل‌های حکمی و عرفانی نیز سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. ملا هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری درگذشت. آر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.