پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۸۸ - از قطعه ای

کلکش چو مرغکی است دو دیده پر آب مشک

وز بهر خیر و شر دو زبان است و تن یکی

ای طبع کارساز چه کردم ترا چه بود

با من همی نسازی و دایم همی ژکی

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۹۰ - رباعیهم ساده گلی، هم شکری هم نمکی
  2. شمارهٔ ۹۱ - قطعهیکی اژدهای دمنده چو بادی
  3. شمارهٔ ۹۲ - ولهجلب کشی و همه خان و مانت پر جلب است
  4. شمارهٔ ۹۳ - قطعهگفتم همی چه گوئی ای هیز گلخنی
  5. شمارهٔ ۹۴ - مثنویاتچو آمد گه زادن زن فراز
  6. شمارهٔ ۹۵ - قطعه هزلیهچو کودک سر فرود آرد به حجره بر سر حمدان
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.