پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۸۷ - در هجو قریع الدهر از شعرای معاصر خود گوید

هجا کردست پنهان شاعران را

(قریع) آن کور ملعون چشم گشته

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۸۹ - از قصیده ایتا روم ز هند لاجرم شاها
  2. شمارهٔ ۹۰ - رباعیهم ساده گلی، هم شکری هم نمکی
  3. شمارهٔ ۹۱ - قطعهیکی اژدهای دمنده چو بادی
  4. شمارهٔ ۹۲ - ولهجلب کشی و همه خان و مانت پر جلب است
  5. شمارهٔ ۹۳ - قطعهگفتم همی چه گوئی ای هیز گلخنی
  6. شمارهٔ ۹۴ - مثنویاتچو آمد گه زادن زن فراز
  7. شمارهٔ ۹۵ - قطعه هزلیهچو کودک سر فرود آرد به حجره بر سر حمدان
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.