پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۲۵

گر من ز فلک همی شکایت کنمی

هرچ او کندی جمله حکایت کنمی

افسوس که دست من بدو می‌نرسد

ورنه شر او جمله کفایت کنمی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۲۷صدرا چو تو چشم آسمان بیند نی
  2. رباعی شمارهٔ ۴۲۸شاها چو تو مادر زمان زاید نی
  3. رباعی شمارهٔ ۴۲۹ای چرخ جز آیت بلا خوانی نی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۳۰در ملک چنین که وسعتش می‌دانی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳۱ای دل طمعم زان همه سرگردانی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۳۲ای شاه گر آنچه می‌توانی نکنی
  7. رباعی شمارهٔ ۴۳۳ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
  8. رباعی شمارهٔ ۴۳۴گر در همه عمر یک نکویی بکنی
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.