پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۲۴

کو آنکه ز غم دست به جایی زدمی

یا در طلب وصل تو رایی زدمی

بر حیله‌گری دسترسم نیز نماند

آن دولت شد که دست و پایی زدمی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۲۶گر عقل عزیز را به فرمان شومی
  2. رباعی شمارهٔ ۴۲۷صدرا چو تو چشم آسمان بیند نی
  3. رباعی شمارهٔ ۴۲۸شاها چو تو مادر زمان زاید نی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲۹ای چرخ جز آیت بلا خوانی نی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳۰در ملک چنین که وسعتش می‌دانی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۳۱ای دل طمعم زان همه سرگردانی
  7. رباعی شمارهٔ ۴۳۲ای شاه گر آنچه می‌توانی نکنی
  8. رباعی شمارهٔ ۴۳۳ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.