پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۲۸

شاها چو تو مادر زمان زاید نی

بخشد چو تو هیچ شاه و بخشاید نی

تا حشر چو تیغ و تازیانه‌ات پس از این

یک ملک‌ستان و ملک‌بخش آید نی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۳۰در ملک چنین که وسعتش می‌دانی
  2. رباعی شمارهٔ ۴۳۱ای دل طمعم زان همه سرگردانی
  3. رباعی شمارهٔ ۴۳۲ای شاه گر آنچه می‌توانی نکنی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۳۳ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۳۴گر در همه عمر یک نکویی بکنی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۳۵با بوعلی آبی ار بهم بنشینی
  7. رباعی شمارهٔ ۴۳۶رو رو که تو یار چو منی کم بینی
  8. رباعی شمارهٔ ۴۳۷هر روز به نویی ای بت سلسله‌موی
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.