پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۸

باری بنگر که چشم من چون گرید

هر شب ز شب گذشته افزون گرید

از چشم ستاره بار خون افشانم

گر چشم بود ستاره را خون گرید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۲۰گفتم ز فراق یاسمن می‌گرید
  2. رباعی شمارهٔ ۲۲۱شد عمر و زمانه را جوادی نرسید
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲۲گویی که میفکن دبه در پای شتر
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲۳رای تو که آفتاب فضلست و هنر
  5. رباعی شمارهٔ ۲۲۴ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۵دی ما و می و عیش خوش و روی نگار
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۶در دست غمت دلم زبونست این بار
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۷دل محنت تازه چاشنی کرد آخر
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.