پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۲۷

دل محنت تازه چاشنی کرد آخر

سوگند هلاک جان من خورد آخر

عشقی که فرود برد جهانی به زمین

می‌جست و هم از زمین برآورد آخر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۲۹ما این همه غم با که گساریم آخر
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۰ای ماه تمام برنیایی آخر
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۱دی گر بفزود عز دین عدل عمر
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۲خورشید ز رای مقتفی دارد نور
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۳ای رای تو آفتاب و ای کلک تو تیر
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳۴هستم شب و روز و روز و شب در تدبیر
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳۵منصوریه هرگزت درآمد به ضمیر
  8. رباعی شمارهٔ ۲۳۶ای چرخ نفور از جفای تو نفیر
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.